Fake it until you make it

Kat_leeuw

Het mooie van het werken met familieopstellingen is dat je ook heel vaak als representant fungeert en daarmee letterlijk mag en kan ervaren hoe het voelt om een ander te zijn. Het kan je veel inzicht geven maar ook nederigheid en respect. Mensen of ‘rollen’ waar je geneigd was een oordeel over te hebben, zoals die vader die alcoholist was en zijn gezin sloeg, of de moeder die koud en afstandelijk was, krijgen ineens diepte en worden menselijk. Je kunt niet anders dan voelen dat iedereen een bepaald verhaal met zich meedraagt, en dat er meestal veel overlevingsgedrag en een zwaar lot aan vooraf zijn gegaan voordat ze ‘de alcoholist’ of ‘de ongevoelige moeder’ zijn geworden.
Lees verder

Welkom broeder, welkom

Moslim_jongeman_m

Yusuf stond stilletjes in de deuropening en keek naar zijn ouders die samen op een tot de draad versleten bank naar de tv zaten te kijken. Lusteloos en afwezig. Om elf uur in de ochtend. Hij kreeg tranen in zijn ogen en sprak geluidloos een gebed. Hij keek nog één keer de armoedige kamer rond, draaide zich om en liep de deur uit. Hij liep over de kale lawaaiige gang naar de uitgang van de flat. Zijn contactpersoon wachtte hem al op om hem naar het vliegveld te brengen. Snel reden ze de troosteloze wijk uit en konden meteen de snelweg op draaien. “Je ouders zullen trots op je zijn mijn broeder”, sprak de chauffeur. Yusuf knikte, en hield zijn blik op de weg gericht. Lees verder

Dood door schuld

Boer

Jeanne liep naast haar bewaarder door de kille gang naar de wachtkamer, waar haar vrouw Anja wachtte. Na een wat ongemakkelijke omhelzing maakt Jeanne zich snel los. Er was zoveel schaamte, zoveel zelfhaat, dat de omhelzing alleen maar meer pijn deed. Zwijgend liepen ze de poort van de penitentiaire inrichting uit naar de auto, en zonder ook maar een keer om te kijken reden ze weg. Lees verder

‘Daughters’ van John Mayer

Mooi en systemisch.
En heerlijk om het weekend mee te starten…

I know a girl
She puts the color inside of my world
But she’s just like a maze
Where all of the walls all continually change
And I’ve done all I can
To stand on her steps with my heart in my hands
Now I’m starting to see
Maybe it’s got nothing to do with me

Fathers, be goodto your daughters
Daughters will love like you do
Girls become lovers who turn into mothers
So mothers, be good to your daughters too

Oh, you see that skin?
It’s the same she’s been standing in
Since the day she saw him walking away
Now she’s left
Cleaning up the mess he made

So fathers, be good to your daughters
Daughters will love like you do
Girls become lovers who turn into mothers
So mothers, be good to your daughters too

Boys, you can break
You find out how much they can take
Boys will be strong
And boys soldier on
But boys would be gone without the warmth from
A woman’s good, good heart

On behalf of every man
Looking out for every girl
You are the god and the weight of her world

So fathers, be good to your daughters
Daughters will love like you do
Girls become lovers who turn into mothers
So mothers, be good to your daughters too [3x]

De abortus (2)

Abortus2

Dit is het tweede blog van twee stukken die over abortus gaan.
De innerlijke houding ten opzichte van de abortus is vaak erg bepalend voor het verdere verloop van de relatie en voor het gevoel van welbevinden van de twee ‘ouders’.

Ze waren allebei nog zo jong. Officieel volwassen, maar wanneer worden mensen dat nu echt. Wendy en Frank woonden al bijna een jaar samen en hadden elkaar helemaal gevonden. Ze genoten van hun vriendenkring, het uitgaan, het feesten en ieder moment dat de gelegenheid zich voordeed, zochten hun gretige, jonge lichamen elkaar op. En tussen alles door vonden ze zelfs nog de tijd om het laatste jaar aan de universiteit af te ronden. Het leven was een feest! Lees verder

De abortus (1)

Abortus1

In de komende twee blogs zullen de verschillende systemische consequenties beschreven worden van een zwangerschap die door bepaalde omstandigheden uitloopt op een abortus. Er zal ingegaan worden op hoe de houding van beide ouders bepalend is voor de (al dan niet) verwerking van de abortus, voor de levensenergie en levensvreugde van beide personen en voor de relatie zelf.

Martin en Ellen waren al vanaf hun ontmoeting dol op elkaar. Ze waren allebei nog geen vijfentwintig, woonden al drie jaar samen en de passie en liefde was intens. Ze wilden samen oud worden en ook de kinderwens was er. Alleen nu nog even niet. Het was dan ook een nogal lastig moment dat de hangende buikgriep een ontluikend leven bleek te zijn. Dàt kwam slecht uit… Lees verder

De boze dochter

De boze dochter
Audrey was pas drie, maar zij kon zó boos worden, veel te boos eigenlijk voor haar kleine lijfje. Het merkwaardige was dat er geen enkele reden leek te zijn om boos te worden. Ze leefde in een heel warm gezin met twee liefdevolle ouders en een zusje van bijna één jaar oud. Haar vader zorgde voor het inkomen en haar moeder was thuis bij de kinderen.
Dit traditionele patroon had zich min of meer opgedrongen. De moeder had drie opvolgende banen gehad, maar door bizarre omstandigheden had ze in elke baan bijna een ernstig ongeluk gekregen, en na de derde keer besloot ze het noodlot voorlopig maar niet meer te tarten. Voor haar even geen baan meer.
Lees verder

Mijn chef

Mijn chef

Albert verheugde zich enorm op zijn nieuwe baan. Bij het sollicitatiegesprek voelde hij meteen veel sympathie voor zijn nieuwe chef Hans, en dat leek ook wederzijds te zijn. Qua vaardigheden en niveau kon Albert zijn nieuwe baan goed behappen en er waren voldoende uitdagingen om het interessant te houden. En zijn baas bleek echt helemaal geweldig; behulpzaam, begripvol, veel humor en flair. Wat een kerel! Hij voelde zich zo gezegend, dat hij er bijna een brok in zijn keel van kreeg.
Lees verder

Het ongeluk

Ponykamp

Merel was helemaal op. Ze had net een week paardenkamp achter de rug en het was heerlijk geweest. Alleen het laat naar bed gaan was slopend gebleken. Maar wat een lol hadden ze gehad. Wat een geweldige week!
Haar moeder reed met een kalm gangetje het paardenkamp uit met Merel voor pampus onderuitgezakt op de stoel naast haar. Ze draaide een drukke provinciaalweg op en vroeg aan Merel om naar rechts te kijken, dan hield zij links in de gaten. ‘Vrij aan jouw kant?’ vroeg haar moeder, klaar om op te trekken. Merel keek even op en zei: ‘ja hoor, helemaal vrij’. Lees verder

Verwarde liefde (Vader en dochter deel 2)

Verwarde liefde
Karin was over het algemeen wel tevreden met haar leven. Ze had een luxe appartement, had een paar vrienden en ze verdiende vrij veel. Ze werkte dan ook veel, echter niet als Karin, maar als Katja. Het huis waar ze werkte had klasse, haar collega’s waren allemaal hele lieve meiden en ze had veel vaste klanten die op zich best aardig waren. Ze vond het ook wel prima dat ze zo veel kon werken, want als ze alleen was voelde ze zich zo onbestemd. Er was een leegte in haar die ze niet kon duiden. Lees verder

Vader en dochter

Vader en dochter

Sanne was altijd al de oogappel van papa. Vaak stoeiden ze samen en moest ze tot tranen toe lachen wanneer papa haar kietelde. Ze waren dikke maatjes, en natuurlijk zou ze later met papa trouwen. Toen begon Sanne’s lichaam te veranderen. Ze kreeg heupen en borsten en plotseling waren poppen niet meer zo interessant. Jongens daarentegen, voorheen een soort die ze vooral als ruw en lomp beschouwde, begonnen een vreemde aantrekkingskracht op haar uit te oefenen. En dat leek wederzijds te zijn.
Haar veranderende lichaam voelde nog wat vreemd en onwennig en ze begon haar ontluikende vrouwelijkheid voorzichtig te verkennen. Dit kon ze vooral ook veilig bij papa doen, die niet alleen haar vader is, maar ook een man, de andere sekse. Lees verder

De moeder ‘in’ de dochter

Scheiding

Kim begreep niet waarom ze de laatste tijd zo’n hekel aan haar vader had. Na de scheiding wilde ze heel graag bij hem wonen omdat het bij haar moeder bijna niet uit te houden was, en ze het juist heel goed met haar vader kon vinden.
De weekenden dat ze naar haar moeder toe ging waren heel dubbel. Ze hield van haar moeder, maar ze ging helemaal uit haar dak van woede wanneer haar moeder haar hulpeloos en met een betraand gezicht aankeek. Een en al zelfmedelijden. Lees verder

De plek van de vader

In bed
Bart en Paulien hebben samen een zoontje van vijf, Thijs, een pittig baasje met een eigen willetje. Vader Bart heeft net een nieuwe uitdaging in zijn carrière aangenomen, en een consequentie daarvan is dat hij het eerste jaar meer in het buitenland vertoeft dan thuis. Uiteraard zijn Bart en Paulien dat samen overeengekomen.
Meteen nadat Bart zijn hielen had gelicht kroop Thijs gezellig bij mama in bed, op de plek van papa. Paulien vond dat wel leuk, en zo had Thijs ook wat troost omdat zijn papa zo vaak en zo lang weg was. En ’s avonds, wanneer Thijs even tv mocht kijken ging hij niet op zijn eigen plekje op de grote bank zitten, maar op de plek van papa. Natuurlijk was dat geen enkel probleem voor Paulien. Wat maakt het nou uit waar Thijs zit. En langzaam aan werd onze Thijs de ‘man’ in huis. Lees verder

De balans tussen geven en nemen (het persoonlijk geweten)

Geven en nemen

Hans en Karin hebben na twee jaar samenwonen een appartementje gekocht in Amsterdam, en aangezien ze allebei een baan hadden was dat goed te doen. Na een jaar begon Karin genoeg van haar werk te krijgen en wilde ze zich gaan richten op wat anders, en ze wist eigenlijk al precies wat. Ze wilde die ene opleiding gaan volgen die haar in staat zou stellen om haar passie, haar hart eindelijk te kunnen volgen.
Hans stond daar helemaal achter en was dan ook volledig bereid om haar die ruimte te geven, zelfs toen duidelijk werd dat zij dan drie jaar lang een intensieve dagopleiding ging doen. Hans ging in plaats van vier dagen werken over naar vijf, en aangezien er toch aardig wat geld in het laatje moest komen plakte hij er ook vaak nog dagen in het weekend aan vast.
Lees verder

Het persoonlijk geweten

Persoonlijk geweten
Het persoonlijk geweten kun je zien in het licht van de volgende drie principes, namelijk:
1. binding (erbij horen)
2. ordening
3. balans (tussen geven en nemen)

We gaan in dit artikel het eerste principe, de binding onderzoeken.
Dit principe bindt ons aan een groep, en het sterkst aan onze familie. Door het ervaren van schuld of onschuld kunnen we voelen of we door onze daden (of gedachten, normen en waarden) meer of minder het recht hebben om erbij te horen. Doen we bijvoorbeeld iets wat binnen onze familie volstrekt ongepast is, dan voelen we ons binnen de familie schuldig. Doen we iets dat binnen onze familie als goed wordt beschouwd, dan voelen we ons onschuldig (in het vorige artikel heb ik daar een voorbeeld van gegeven).

Lees verder

De verschillende gewetens

Hemel en hel
De komende artikelen wil ik graag wijden aan meer achtergrond over systemisch werk. Hoe komt het eigenlijk dat er problemen ontstaan binnen families. Hoe kan het dat je onbewust symptoomdrager wordt van dat wat er in je familie gaande is, zowel van gebeurtenissen uit het verleden als in het heden. Het bijzondere van systemisch werk is de ontdekking dat het meeste lijden, en misschien wel al het lijden, voortkomt uit onbewuste identificaties met buitengesloten familieleden (vaak van één of meerder generaties terug) en het niet je eigen plek binnen je familie kunnen innemen. Wat dat precies inhoudt gaan we de komende periode ontdekken. Lees verder

Daders en slachtoffers

Dader en slachtoffer
Een man verkracht een vrouw, een moeder mishandeld haar kind, een jongen wordt zomaar in elkaar geslagen op straat, een vader misbruikt zijn dochter.
Waar we het met z’n allen over eens zijn is dat dit afschuwelijke gebeurtenissen zijn, en veel van ons hebben een vrij gedetailleerd idee van wat er met ‘zulke lui’ dient te gebeuren. Dat ze daarmee zelf in potentiële daders veranderen wordt graag over het hoofd gezien, want men meent het recht te hebben de anderen te veroordelen. Oog om oog….

Lees verder

Ex-partners

Scheiding
Een bevredigende partnerrelatie behoort tot de top drie van onze diepste en meest vervullende wensen. Er schijnen diersoorten te zijn die hun hele leven bij één partner blijven, maar de mens hoort daar over het algemeen niet bij. In de meeste westerse culturen ontstaat een relatie als gevolg van een verliefdheid, en zolang die verliefdheid voortduurt is het leven één groot feest. En dan komt onvermijdelijk het moment dat de projecties beginnen te verbleken, en de halfgoden blijken teleurstellend gewone mensen te zijn met de daarbij behorende onhebbelijkheden, systemische belastingen en persoonlijk trauma’s. Wanneer de relatie daar niet tegen opgewassen is, volgt een scheiding.

Lees verder

Overlevingsmechanismen (deel 2)

Puzzle

Wat we mijns inziens mogen veronderstellen is dat niet alleen de geest, maar zeker ook het lichaam en de ziel bij een trauma ‘beschadigd’ raken. Echter, elk op een eigen unieke manier. Wanneer we met de geest werken, vraagt dat dan ook een andere aanpak dan wanneer we met het lichaam of met de ziel werken. Dat maakt dat er in ieder geval drie ‘hoofdingangen’ zijn om met getraumatiseerde mensen te werken. Hoofdingangen, want bij lichaamswerk doet ook de geest mee, bij psychotherapie kunnen ook zeer sterke lichamelijke reacties plaatsvinden, en bij opstellingen (wat ik als werken met de ziel beschouw) doen ook de geest en lichaam mee.

Lees verder

Overlevingsmechanismen (deel 1)

Leeuwin

In mijn vorige stukje over trauma’s heb ik even het fenomeen ‘overlevingsmechanismen’ genoemd, en ik kreeg het verzoek om daar wat meer over te vertellen. Wanneer een prooidier aangevallen wordt door een roofdier, heeft de prooi drie opties, drie overlevingsmechanismen eigenlijk: het ene is vechten, en het hele fysieke systeem richt zich dan op de krachtsinspanning die dat vraagt. Het hart gaat sneller en krachtiger kloppen, het bloed trekt zich terug uit de spijsvertering om beschikbaar te zijn voor de spieren en nog veel meer fysiologische reacties.

Lees verder